Deze foto's zijn gemaakt op:
De R.K. begraafplaats aan de Bredaseweg te Roosendaal die in gebruik geweest tot en met 1988.
De begraafboeken in het Gemeentearchief lopen van 1915 tot en met 1988.
Deze registers bevatten ca. 17.000 namen van begravenen. Het aantal bestaande zerken is vele malen minder.
Het meeste verval van de graven is te vinden in de kinderdeel van het kerkhof. (foto 0929).
Veel kapotte, onleesbare, vernielde, niet onderhouden zerken.
In het overige deel is het verval minder daar er ook heel veel oude graven geruimd zijn.
foto 0971 is het toonbeeld van vernieling. Maar deze twee foto's zijn maar het topje van de ijsberg.
Tevens tijdens mijn fotosessie kwam ik een vrijwilligster tegen die een graf aan het opknappen was vanuit de Stichting Begraafplaatsen Roosendaal. Deze stichting is in het leven geroepen ter behoud van de begraafplaats die nu een monumentale status heeft.

Ben Spijker

Deventer en Diepenveen

Een winterstafereel op de Oude Algemene Begraafplaats aan de Diepenveenseweg te Deventer.

Oude bomen omgeven de oude stèles en onder een sneeuwdek bewaakt een schuine tak een wat scheefgezakt monument.

De sneeuw poetst de wat verwaarloosde staat op tot een prachtig plaatje.

In de zomer vond ik deze grafplaat onder bosschages verscholen in een grafhekje op de begraafplaats aan de Roeterdweg te Diepenveen.

De begraafplaats is nog in gebruik maar alleen om in eigen graven bij te zetten.

Het onderhoud is beperkt.

In dit grafhek hebben het mos en de Hosta-bladen het rijk alleen en overwoekeren al het andere.

Mooi contrasteert het groene zachte mos op de grafplaat en doet de strakke tekst verdwijnen.
A.G. Jellema-van der Have

Suriname en Veenhuizen

Enig overblijfsel van een plantage-eigenaar op de verlaten en bij vloed door zee overspoelde 'Plantage Badenstein' (1758), aan de Warappakreek in Suriname.
Alleen nog het toegangshek tot het oude kerkhof van de 'Maatschappij van Weldadigheid' in Veenhuizen (19de eeuw). 

Olga van der Klooster

Tilburg

Beide foto's zijn gemaakt op een Tilburgs begraafplaats waarbij te zien is dat verval is ingetreden door aantasting van de grafzerken(mos e.d.) incl. het vervagen van de beeltenissen.

De keuze voor Zw-W of kleur vond ik wat moeilijk bij de vierkante foto maar heb uiteindelijk voor kleur gekozen zodat het duidelijker is dat ook de (overmatige)begroeiing een beter zichtbare rol speelt.

P. Duitsman

Goolwa en Manly (NSW, Australië)

Dit graf is op het "disused cemetery" van Goolwa - South Australia in Australië
De begraafplaats ligt in een afgelegen gedeelte buiten Goolwa. De weg er naar toe is onverhard en ik kwam bijna met mijn huurauto vast te zitten.
Het gebied heeft een beschermde status, met name voor de inheemse vegetatie.
Dit ene graf is het enige bewijs dat hier vroeger een begraafplaats is geweest. Van alle andere graven is niets terug te vinden.
Volgens een informatiebord van de "National Trust" hebben hier ooit 188 begravenissen plaats gevonden.
Aan het hol te zien, heeft een konijn een rustige woonplek gevonden.

Dit is de begraafplaats van Manly - New South Wales in Australië.
Deze begraafplaats is een van de oudste nog in gebruik zijnde begraafplaatsen in de regio van Sydney en dateert uit 1872.
Het ligt volledig ingesloten in een woonwijk. Aan de ene kant van de straat staan huizen, aan de andere kant staan de grafstenen.
De begraafplaats loopt vloeiend, zonder hek of afrastering, over in een kinderspeelplaats.
Vele zerken zijn omgevallen en brokstukken van afgebroken grafmonumenten liggen simpelweg in het midden van het graf opgestapeld.
Jelle Brinkhuijsen

Praag en Worms

Beide foto’s zijn gemaakt  tijdens de funeraire reis ‘Tempus Fugit’ in 2011.

De eerste foto is gemaakt op de ‘Olsany’ begraafplaats in Praag. Deze spreekt mij aan omdat ook grafstenen na verloop van tijd moe lijken te worden.   Het is alsof de ene steen zijn hoofd te ruste legt op de schouder van de ander. Dit alles in een groene oase van rust.
De tweede foto is gemaakt op de oude joodse begraafplaats ‘Heiliger Sand’ in Worms.  Hier zie ik de verstilde rust van de oude begraafplaats. Het is alsof je zo naar binnen kunt stappen. Sommige grafstenen lijken in de eeuwigheid weg te zakken.

Harm van der Wal

Hoogezand en Hollum

De bovenste foto is genomen op het kerkhof in Hoogezand. De grafzerken die allen gelijk zijn, een heel rijtje zijn ook allemaal aan het afbladeren. Tegelijk zie je ook dat sommige al aan het roesten zijn. Ik vond dat eigenlijk een heel mooi gezicht.

De onderste foto is genomen op het kerkhof van Hollum op Ameland. Een metalen hek rondom een graf  dat  behoorlijk roestig is geworden, het lange gras en tegelijk het verweerde graf, waarvan de letters bijna niet meer te lezen waren. 

Bij beide foto's ben ik uitgegaan van ijzer en hoe dat door de tijd aangetast kan worden. 

Willemien Mensinga