Fotowedstrijd Terebinth 2011

2011-10-05T21:13:00.000+02:00

Deze foto's zijn gemaakt op:
De R.K. begraafplaats aan de Bredaseweg te Roosendaal die in gebruik geweest tot en met 1988.
De begraafboeken in het Gemeentearchief lopen van 1915 tot en met 1988.
Deze registers bevatten ca. 17.000 namen van begravenen. Het aantal bestaande zerken is vele malen minder.
Het meeste verval van de graven is te vinden in de kinderdeel van het kerkhof. (foto 0929).
Veel kapotte, onleesbare, vernielde, niet onderhouden zerken.
In het overige deel is het verval minder daar er ook heel veel oude graven geruimd zijn.
foto 0971 is het toonbeeld van vernieling. Maar deze twee foto's zijn maar het topje van de ijsberg.
Tevens tijdens mijn fotosessie kwam ik een vrijwilligster tegen die een graf aan het opknappen was vanuit de Stichting Begraafplaatsen Roosendaal. Deze stichting is in het leven geroepen ter behoud van de begraafplaats die nu een monumentale status heeft.

Ben Spijker

Deventer en Diepenveen

2011-10-01T09:37:00.000+02:00

Een winterstafereel op de Oude Algemene Begraafplaats aan de Diepenveenseweg te Deventer.

Oude bomen omgeven de oude stèles en onder een sneeuwdek bewaakt een schuine tak een wat scheefgezakt monument.

De sneeuw poetst de wat verwaarloosde staat op tot een prachtig plaatje.

In de zomer vond ik deze grafplaat onder bosschages verscholen in een grafhekje op de begraafplaats aan de Roeterdweg te Diepenveen.

De begraafplaats is nog in gebruik maar alleen om in eigen graven bij te zetten.

Het onderhoud is beperkt.

In dit grafhek hebben het mos en de Hosta-bladen het rijk alleen en overwoekeren al het andere.

Mooi contrasteert het groene zachte mos op de grafplaat en doet de strakke tekst verdwijnen.
A.G. Jellema-van der Have

Suriname en Veenhuizen

2011-09-30T10:57:00.000+02:00

Enig overblijfsel van een plantage-eigenaar op de verlaten en bij vloed door zee overspoelde 'Plantage Badenstein' (1758), aan de Warappakreek in Suriname.
Alleen nog het toegangshek tot het oude kerkhof van de 'Maatschappij van Weldadigheid' in Veenhuizen (19de eeuw).

Olga van der Klooster

Tilburg

2011-09-29T21:12:00.001+02:00

Beide foto's zijn gemaakt op een Tilburgs begraafplaats waarbij te zien is dat verval is ingetreden door aantasting van de grafzerken(mos e.d.) incl. het vervagen van de beeltenissen.

De keuze voor Zw-W of kleur vond ik wat moeilijk bij de vierkante foto maar heb uiteindelijk voor kleur gekozen zodat het duidelijker is dat ook de (overmatige)begroeiing een beter zichtbare rol speelt.

P. Duitsman

Goolwa en Manly (NSW, Australië)

2011-09-27T21:23:00.000+02:00

Dit graf is op het "disused cemetery" van Goolwa - South Australia in Australië
De begraafplaats ligt in een afgelegen gedeelte buiten Goolwa. De weg er naar toe is onverhard en ik kwam bijna met mijn huurauto vast te zitten.
Het gebied heeft een beschermde status, met name voor de inheemse vegetatie.
Dit ene graf is het enige bewijs dat hier vroeger een begraafplaats is geweest. Van alle andere graven is niets terug te vinden.
Volgens een informatiebord van de "National Trust" hebben hier ooit 188 begravenissen plaats gevonden.
Aan het hol te zien, heeft een konijn een rustige woonplek gevonden.

Dit is de begraafplaats van Manly - New South Wales in Australië.
Deze begraafplaats is een van de oudste nog in gebruik zijnde begraafplaatsen in de regio van Sydney en dateert uit 1872.
Het ligt volledig ingesloten in een woonwijk. Aan de ene kant van de straat staan huizen, aan de andere kant staan de grafstenen.
De begraafplaats loopt vloeiend, zonder hek of afrastering, over in een kinderspeelplaats.
Vele zerken zijn omgevallen en brokstukken van afgebroken grafmonumenten liggen simpelweg in het midden van het graf opgestapeld.
Jelle Brinkhuijsen

Praag en Worms

2011-09-27T21:21:00.000+02:00

Beide foto’s zijn gemaakt tijdens de funeraire reis ‘Tempus Fugit’ in 2011.

De eerste foto is gemaakt op de ‘Olsany’ begraafplaats in Praag. Deze spreekt mij aan omdat ook grafstenen na verloop van tijd moe lijken te worden. Het is alsof de ene steen zijn hoofd te ruste legt op de schouder van de ander. Dit alles in een groene oase van rust.
De tweede foto is gemaakt op de oude joodse begraafplaats ‘Heiliger Sand’ in Worms. Hier zie ik de verstilde rust van de oude begraafplaats. Het is alsof je zo naar binnen kunt stappen. Sommige grafstenen lijken in de eeuwigheid weg te zakken.

Harm van der Wal

Hoogezand en Hollum

2011-09-26T17:16:00.000+02:00

De bovenste foto is genomen op het kerkhof in Hoogezand. De grafzerken die allen gelijk zijn, een heel rijtje zijn ook allemaal aan het afbladeren. Tegelijk zie je ook dat sommige al aan het roesten zijn. Ik vond dat eigenlijk een heel mooi gezicht.

De onderste foto is genomen op het kerkhof van Hollum op Ameland. Een metalen hek rondom een graf dat behoorlijk roestig is geworden, het lange gras en tegelijk het verweerde graf, waarvan de letters bijna niet meer te lezen waren.

Bij beide foto's ben ik uitgegaan van ijzer en hoe dat door de tijd aangetast kan worden.

Willemien Mensinga

2011-09-14T13:13:00.000+02:00

Beide foto's heb ik in augustus 2011 genomen. De eerste foto is gemaakt op de R.K. begraafplaats te Steenwijk en de tweede op de oude gemeentelijke begraafplaats te Ruinen.

Bij de eerste foto werd ik getroffen door de mooie kleurencombinatie van het overwoekerende mos, de hierdoor bijna onleesbare graftekst, de zomerse "herfstbladeren". Een natuurlijke schoonheid van het verval. Bij de tweede foto viel mij deze gebroken gedenkplaat op, waarbij de weerspiegeling van de bomen in de steen het geheel een apart effect geeft. Vandaar dat ik bewust op deze weerspiegeling heb scherpgesteld.

Hilly Koerts

Oude Bgeraafplaats, Leeuwarden

2011-09-13T10:27:00.000+02:00

Beide foto's zijn op de oude begraafplaats in Leeuwarden gemaakt. Een heel mooie plek! Beide foto's heb ik een beetje bijgesneden en ik heb wat gesjoemeld met de kleur, zodat het groene gras niet zo nadrukkelijk aanwezig zou zijn.

Vikingmeisje

Doesburg en Amersfoort

2011-09-13T10:21:00.000+02:00

De eerste foto is dit jaar in februari gemaakt op de Algemene begraafplaats aan de Meipoortwal in Doesburg. Deze monumentale begraafplaats is gelegen buiten de stadsmuren op een afgegraven bastion van de vestingstad Doesburg. Binnenkort wordt begonnen met groot onderhoud. Misschien was ik net op tijd om de 'schoonheid van het verval' hier vast te kunnen leggen met mijn camera... Het treurboompje is door de jaren heen enigszins uit proportie gegroeid.

De tweede foto is gemaakt im mei 2011 op de Algemene Begraafplaats aan de Soesterweg in Amersfoort. Dit is de oudste begraafplaats van Amersfoort, aangelegd in 1895. Het ontwerp is van H.F. Hartogh Heys van Zouteveen, een in Amersfoort geboren tuinarchitect. De begraafplaats staat op de gemeentelijke monumentenlijst. Veel graven zijn aangetast door de tand des tijds. Vaak verzakt, gebarsten en gelegen tussen het groen...wat niet stil heeft gestaan, dit geeft een bijzondere sfeer.

Anneke Beemer

Venetië (Italië) en Oaxaca (Mexico)

2011-08-14T18:44:00.001+02:00

San Michelle Venetië:

Toen ik een paar jaar geleden van de boot stapte op het Dodeneiland San Michele kocht ik eerst een bos bloemen. Dwalend over deze bijzondere begraafplaats zocht ik de meest vervallen graven uit om een bloempje op te leggen. Zomaar, bij onbekenden en waarschijnlijk inmiddels allang vergeten doden. Als een eerbetoon aan alle levenden voor mij. Dit was één zo’n graf.

Oaxaca Mexico:
In de nacht van 1 op 2 november 2002 was ik op een begraafplaats van Oaxaca om de Dag van de Doden mee te beleven. De bekende Dia de los Muertos. Dit “feesten” en op die manier herdenken duurt een paar dagen en nachten. Het was er druk. Bij sommige graven zaten groepjes mensen te eten en te praten. Leven en dood liepen er door elkaar. In het donker moest je goed uitkijken om niet te struikelen over de brokstukken van oude graven.

Mary Fontaine

Arnos Vale, Bath

2011-08-14T17:58:00.000+02:00

De bomen uit het graf groeiend geven leven en verval weer. Bristol Arnos Vale.
De uitpuilende kracht is sprekend.
De foto Bath is genomen in de vitrine van het Romeinse Badhuis in Bath Zuid Engeland.
Het geraamte is aldaar gevonden en DNA wijst uit dat het een Syrier geweest is. Deze
kwam destijds met de romeinen mee naar Engeland. De reconstructie is door experts
gemaakt en zo moet de man er 2000 jaar geleden uitgezien hebben.
Leven, verval en reconstructie, maar geen leven meer

Nel Markwat

Arnos Vale

2011-08-14T17:53:00.004+02:00

De foto's zijn gemaakt deze zomer 2011 in GB Bristol op de begraafplaats Arnos Vale.

De bovenste foto is verval op verval. Het kruis is afgebroken of omgetrokken door een ( denk ik ) klimop. Helaas heeft de klimop ook weer zijn beurt gehad en dorre stronken bedekken het kruis. Jong groen ontluikt, slechts tot het najaar waarop het op haar beurt weer vervalt.

De onderste foto is in mijn ogen een combinatie van: verval ( afgebroken vinger, jong groen wat langzaam nog voorzichtig verovert); symboliek( de engel is vaak omgeven door licht en het licht komt hier mooi doorheen); Intentie ( Let op het vingertje dat belerend wijst) en Humor ( zo mooi beeld, zo goed bedoeld en dat ene afgebroken vingertje)

Dick Markwat

Hazlov, Tsjechië.

2011-08-14T17:43:00.002+02:00

Als beeldhouwer zoek ik op begraafplaatsen inspiratie voor mijn werken.

Ongemerkt ben ik geboeid geraakt door het kruis zonder maar vooral met Jezus.

In mijn kindertijd heb ik mij van het kruis, het Christelijke zinnebeeld van het lijden, afgewend. Het was een teveel aan lijden.

Maar met de bemoste, beroete, gebroken, in stukken gevallen, afdruk achterlatende Jezussen aan het kruis kan ik me wel verbinden.

Door zijn verval kan hij vragen oproepen, ontroeren, mijn medelijden wekken, zelfs kracht uitstralen in al zijn kwetsbaarheid zoals op deze twee foto’s.

Beide foto’s zijn genomen op de begraafplaats te Hazlov in Tsjechië.

Veenhuizen

2011-07-10T09:59:00.001+02:00

Twee foto's die ik maakte op de begraafplaats van het dorp Veenhuizen. Een heel sfeervolle begraafplaats mede door het verval veroorzaakt. Oude scheefgezakte grafstenen, half vergane houten grafzerken, ongemaaid gras en wilde planten tussen de graven, verroeste hekken maakten het voor mij tot een bijzondere plaats. Ik heb er enige tijd op een bankje gezeten en me afgevraagd of het erg vond dat de begraafplaats er zo bij lag maar uiteindelijk vond ik het juist heel mooi en puur. Heb eerlijk gezegd genoten van de sfeer.

Inzender: André Brasse

Londen en Parijs

2011-07-10T09:57:00.002+02:00

Een gevallen engel op de schitterende Highgate-East begraafplaats in Londen.

Het vervallen interieur van een grafhuisje. Compleet met vergane bidstoel. Cimetière de Montmartre, Parijs.

Inzender: Herma Bokdam

De schoonheid van het verval

2011-06-27T11:30:00.000+02:00

Voor het vierde achtereenvolgende jaar organiseert Terebinth, Tijdschrift voor Funeraire Cultuur, een fotowedstrijd. Het thema van de fotowedstrijd 2011 is: De schoonheid van verval.

Verval en begraafplaatsen horen bij elkaar. Scheefgezakte stenen, gebroken zerken, aangetaste belettering, omgevallen bomen, verlepte bloemen, het zijn de ideale ingrediënten voor fotografen op zoek naar de schoonheid van verval. Ook kapelletjes, aula’s, lijkenhuisjes, zuilen, beelden, obelisken en praalgraven blijven niet gespaard voor de tand des tijds.
Soms verkeert een hele begraafplaats of kerkhof in verregaande staat van verval. Of de dodenakker is gesloten verklaard en wordt niet meer onderhouden. De natuur neemt dan weer bezit van de begraafplaats en het verval grijpt om zich heen. Regen en wind geven het een extra dimensie, maar ook een zonnestraal kan de vergankelijkheid extra belichten. De schoonheid van het verval vormt een uitdaging voor fotografen.